Hey, Şirinevler Metrosu’nun hemen üstündeki o dar sokakta, Çobançeşme’ye bakan bir apartmanda bekliyorum. Kapı yavaşça açılıyor, ilk adımını atıyorsun; sesim kulağına fısıldıyor, “Gel, uzan.”

Kısa ve net söylüyorum: isteklerini karşılayacak bir sahibe arıyorsan, şimdi tam buradayım. E-5’in uğultusu dışarıda kalıyor, içeride sadece nefeslerimiz duyuluyor. İstediğin tempoda, istediğin sertlikte yönlendiriyorum seni; senin sesin, benim kulağımda yankılanıyor.

Rezidansta, hazır ve yalnızım. Hadi gel, ilk adımı at.